29 września o godz. 16.00 w Ognisku Wychowawczym odbyło się spotkanie warsztatowe dla
rodziców. Temat: ,,Od nakazów do współpracy. Jak stawiać granice, mówić jasno i budować
współprace z dzieckiem’’. Kluczowe jest podejście od roli ,,kontrolera’’ do roli słuchacza i
uważnego obserwatora. Wymaga to od rodzica cierpliwości i odrzucenia gotowych
schematów. Chodzi między innymi o:
 Zadawać pytania, które zmuszają do refleksji i otwierają na przestrzeń rozmowy.
Zamienić Jak było w szkole? Na ,,Czego nowego dziś się dowiedziałeś na lekcji?
 Poświęcić czas na patrzenie, jak dziecko funkcjonuje w naturalnym środowisku –
kiedy bawi się samo, wchodzi w interakcje z rówieśnikami lub odpoczywa.
 Słuchać, aby zrozumieć, a nie żeby odpowiedzieć. Kiedy dziecko mówi, odłóż telefon i
skup na nim całą uwagę. Unikać dawania rad czy bagatelizowania. Czasem dziecko
potrzebuje jedynie usłyszeć: ,,widzę, że to było dla ciebie trudne’’.
 Najlepszym sposobem na poznanie swojego dziecka jest poznanie jego pasji i
sposobu myślenia – wspólna zabawa na jego warunkach.
 Przyjrzeć się trudnym emocjom, ponieważ manifestowanie złości to często ukryty
komunikat o niezaspokojonych potrzebach, zmęczeniu czy braku poczucia
bezpieczeństwa. Warto też wiedzieć, że dzieci najgorsze zachowania zostawiają dla
rodziców, ponieważ przy nich czują się na tyle bezpiecznie by uwolnić swoje napięcie.
 Praktykować czas specjalny. Taka wyłączna uwaga rodzica daje dziecku sygnał ,,Jesteś
dla mnie ważny’’.
Spotkanie poprowadziła pani Martyna Zielińska- Smutek Psycholog.

30 września 2026 roku dzieci uczęszczające do Ogniska Wychowawczego w Kielcach oraz
Przedszkola Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, wraz ze swoimi wychowawcami, udały się do
kościoła św. Wojciecha w Kielcach, aby wspólnie uczestniczyć w uroczystej Mszy Świętej.
Do wspólnej modlitwy dołączyli również rodzice, tworząc piękną wspólnotę dzieci, rodzin i
wychowawców.
Podczas Eucharystii powierzaliśmy Panu Bogu nasze rodziny, codzienne troski, radości i
wyzwania. Prosiliśmy o potrzebne łaski, Boże błogosławieństwo, zdrowie, pokój serca oraz
opiekę na każdy dzień. Każdy z nas przyniósł także swoje osobiste intencje, które z ufnością
złożył w modlitwie.
Był to wyjątkowy czas wspólnego spotkania z Bogiem, pełen skupienia, wdzięczności i
nadziei. Wspólna Eucharystia przypomniała nam, jak ważne są wiara, jedność i wzajemna
troska oraz jak wiele siły możemy czerpać ze wspólnej modlitwy.
Niech Boża miłość towarzyszy wszystkim dzieciom, rodzicom, wychowawcom i całej naszej
wspólnocie, umacniając nas każdego dnia na drodze dobra, miłości i wzajemnego szacunku.